In de herfst van je leven
![Marie-Anne Brekelmans](https://img.metronieuws.nl/images/apN2yi6G57NeZD1WvvaLwyrKHGg=/300x300/filters:quality(80):format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.metronieuws.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2Flezerscolumn-files%2FImage-1-2.jpg)
Mijn knie, die ik al op mijn 15e verklootte door een val, waarmee ik stug door bleef hardlopen en sporten tot mijn 40ste, is inmiddels vervangen door een nieuw exemplaar. Ik hoor niet altijd alles even duidelijk en heb toch echt een leesbril nodig voor die verdomd kleine lettertjes die alleen maar kleiner lijken te worden. Doorfeesten tot de vroege uurtjes kan ik alleen nog als ik de volgende dag vrij ben zodat ik lekker kan uitslapen. Ik piep en kraak soms een beetje, maar daar hoef ik me volgens de fysio geen zorgen over te maken.
’s Ochtends heb ik even tijd nodig om wakker te worden en start ik graag met twee mokken sterke koffie waarna ik weer gewoon aanspreekbaar ben. Na een dagje winkelen met een vriendin, waarbij ik van hot naar her heb gerend om echt de aller- allerleukste laarsjes en kleding te scoren en de dag afgesloten heb met een etentje met de benodigde wijn, tja… dan ben ik de volgende morgen ook iets minder fit tot ik die twee mokken koffie achter de kiezen heb. En na een avondje doorzakken met de allerleukste vriendinnen en de lekkerste wijnen idem. Soms ben ik ’s ochtends wat stijfjes als ik een avond ‘gek’ heb staan doen bij een concert. Maar ik zie nog steeds geen reden om dit soort activiteiten te minderen, want ik beleef daar veel te veel plezier aan en geniet van elke minuut.
Bijna 64 jaar oud en hunkerend naar mijn vervroegd pensioen op mijn 65ste. Me verheugend op al die vrije tijd om nóg vaker op vakantie te kunnen gaan. Me alvast verkneukelend aan het idee straks álle tijd te hebben voor ál die hobby’s. Bakken, sporten, schilderen, tekenen, boetseren, lezen, fietsen, wandelen, dagjes uit, vriendinnen bezoeken en eindelijk eens tijd hebben om wat aan de tuin te doen. Geen wekker meer omdat ik moet werken, maar me wel nuttig ga maken met vrijwilligerswerk waar ik momenteel veel meer voldoening uit haal.
Ik geef het toe, ik zit dus in de herfst van mijn leven. En wat voelt dat goed! Want stiekem voel ik me nog steeds die dertiger die alles kan, wil en doet. En ik kan me niet voorstellen dat dat volgend jaar ineens heel anders zal zijn. Benieuwd dus maar ik heb er ook zo verschrikkelijk veel zin in, in die herfst van mijn leven. Van mij mag het heel snel zover zijn. Die zomers in Nederland zijn tenslotte ook niet alles.